what if dumating yung time na nagsawa ka na?
what if gusto mo ng kumawala sa isang bagay o tao pero di mo alam kung paano?
what if minsan masaya ka naman pero minsan malungkot ka naman kaya hindi mo alam kung ano ang gagawin mo?
what if mabigat sa puso mong iwan ang bagay o tao na iyon kahit alam mong mas magiging okay ka kapag nawala ito o siya sa iyo?
what if gagaan ang pakiramdam mo kapag malaya ka na sa kinalalagyan mo pero masakit pa rin sa puso kung darating sa point na mawawala ito o siya sa iyo?
what if… just what if?!!!
may mga bagay sa buhay natin na sa tingin natin eh kontrolado natin pero sa totoo lang eh wala pa rin pala tayong kalaban-laban. minsan o sabihin na nating madalas, gusto na nating kumawala at magpumiglas sa kadenang nakapulupot sa atin dahil na rin sa pagnanasang kalayaan ng damdamin.
nasasabi ko minsan na ayaw ko na, pero maya’t maya bumabalik pa rin. hindi ko alam kung paano ko ba talaga paninindigan ang isang bagay o taong nagdulot ng kasiyahan sa buhay ko pero nagiging dahilan din naman ng laging pag-iyak ko.
mahirap. masakit.
pero kailangang tanggapin na ganito talaga ang buhay. na hindi sa lahat ng pagkakataon lagi tayong masaya, na walang problema, at walang bumabagabag sa puso’t isipan.
nairerelate ko nalang sitwasyon ko ngayon sa kanta ni Lady Lenka na The Show. sabi sa kanta…
I am just a little girl
lost in the moment
I’m so scared
but don’t show it
I can’t figure it out
it’s bringing me down
I know
I’ve got to let it go
and just enjoy the show
isa lang naman ang alam kong sigurado jan, yun eh sa kahit ano mang bagay na nangyayari sa atin lahat yan may konklusyon, lahat yan may solusyon, at lahat yan may dahilan.
on the other hand, thanks otep nung isang araw. ayaw kong maniwala na kaya mo palang maging seryoso kahit papaano. napangiti mo ako. sigurado yan.
The most beautiful thing is to see a person smiling. And even more beautiful is to know that you are the reason behind it.
kahapon galing din ako sa field, just want to share some photos. this is the ‘REAL’ of FARMVILLE:
itlog
bakas
ang bunga
damo
anyo at halimuyak
haligi
puso pusuan
mt. arayat
ang puno
ang handog
magkapit-bahay
The sun is hot
in the sky
just like a giant spotlight
The people follow the sign
and synchronize in time
It’s a joke
Nobody knows
they’ve got a ticket to that show
JUST ENJOY THE SHOW!!!
tabi tabi
base ako yehey
basa ako sandali tas comment ulet
wahaha congrats lei…
galing galing… hehe bravo bravo bravo!
para sakin ate yhen, walang khit na ano ang kontrolado naten maliban sa isa. un ung paghinga nten, pero come to think of it, minsan nahihirapan tayong huminga kase madaming mga bagay ng nagpapahirap sa paghinga nten,
minsan kala nten maganda na ung takbo ng isang sasakyan until malaman nlng nten na biglang bubunggo
ganun kase ung buhay ng tao para skin
magnda tas biglang lalagapak
masaya tas biglang papanget
hndi daw lahat ng gusto nten nkukuha nten kasi hndi nmn sila para sten
hndi din tayo pedeng magreklamo kase wala nmn tayong pag aari tlaga
lahat ng meron tayo hiniram lng nten
lahat toh pinahiram lang
wahehhe
ang ganda ng mt arayat__ bigalng ganun. hehehe
aba aba aba…
parang nasapian ka lang ha…
pero salamat… na apreciate ko ng malaki ang comment mo…
naniniwala akong kahit gaano kaganda ang kondisyon kung talagang nakatadhang may mangyaring masama eh mangyayari at mangyayari iyon…
lei ading… wla lang… sadness…
hughug nalang… huhuhu…
hirap maging parang ok pero di naman ok talaga…
go go go ate yhen
GOD doesnt throw stones that we can not catch
tnx so much lei… namiss kita ading… ehhe
walang nangungulit sa ym… ehhe
Mahirap yan. Para sa akin kapag mas madalas masaya o maayos ang takbo. Hold on-wala naman perfect diba?. Pero kapag mas madalas na ang sakit at lungkot maybe ITS TIME FOR YOU TO LET GO.
hi ms malou… laurkey.. puro nalang let go pero mahrap ilet go… hehe
“kung ayaw mong maging malungkot, wala kang karapatang maging masaya”
yan ang kalakaran ng tadhana, kailangan balanse, pero nasa nagdadala lang yan…
ate nakakabili ba sa inyo ng binhing brown rice, gusto ko kasing bilan si lolo ng kakaibang palay para mapag aralan nya… salamat, maghihintay ako ng sagot… tnx
pauwi na ako ng NE.
ang bigat naman ng frst statement mo alvin…
nwei, yup may brown rice na benta dito…
contact mo lang ako pag punta ka dito itour kita…
hehe
sige isasama ko si daddy…
ok… il c you…
hmmmm malalim..nalunod ako..maxado akong natangay ng alon..relate na relate ako..may mga bagay talaga na napakahirap hawakan at bitawan.minsan kailangan na lang sumabay sa agos hanggang sa ito na mismo ang kusang mawala..
wala lang.hehe
kelangan mo ba ng salbabida? hehe… baka sakaling makatulong ang salbabida sa pag agos…
parang sobrang bigat n’yan @_@ pero alam mo magkabaligtad tayo, ako kc ung taong hindi madaling magsawa, bumitaw at lagi rin akong masaya kung sabagay babae k at lalake naman ako…
pero sige lang alam kung kaya mo ahihih @_@
sino man ang bibiitawan o pagsasawaan or ung taong nagpapalungkot sayo sana makahnap k p ng mas matibay dun
yun e kung satingin mong tama na kalimutan xa
o xaxa bb
wow astig ka pala… kaya mo magtiis at di madaling magsawa…
sana ako din…
Yhen, ika nga, “This too shall pass…”
Life is complex and in all its complexities comes the cycle of many things. This too shall pass…
Bravo, bravo, bravo on your pics!!! Pinakapaborito ko ang may caption na “anyo at halimuyak”… Ang ganda ng bokeh! Ito yung mga circular figures of light…
Keep shooting Yhen!
Oi, bisita ka sa bahay ko, may photography tips doon…
tama kuya… lilipas din ito…
sa bahay mo nga lang po ako nakakakuha ng tips sa photography…
tnx kuya…
wow yhen galeeng naman ng mga kuha mo
padaan dito sa bahay mo ha kase minsan kita nakita sa geb nila jason eh
mahirap talaga mag let go sa una pero minsan masarap manahimik at pakinggan ang tinig ng diyos para masagot natin lahat ng tanong natin sa buhay…
what if… magmeditate ako….. para marinig ko ang tinig sa mga tanong ko……
daan ako uli dito ha
hi lhen…
salamat sa pagdaan… daan ka uli ha…
wow tinig sa mga tanong… nakakatakot naman yun… ehhe
Wow nitreat ka ni Otep?/ Sana sinama niyu din aku hehe.
Mejo seryoso to girl ha, pero totoo yan, hinde lage masaya tayo, kase may mga expectations tayu eh, na pag hinde nangyari, malulungkot tayu.
Ingats lage garl!
hi joycee….
di nga ako trineat ni otep eh… inentertain lang niya ako… hehe
sa ganda ng litrato kulang nalang malanghap ko ang hangin dyan… napakagandang magpahinga sa lugar na ganito. parang nais ko umuwi ng Lobo, Batangas… Kaninung bukid ba iyan?
wow talaga lang po ha… hehe…
bukid po ito ng farmer na pinuntahan namin sa san antonio nueva ecija…
ganda ng mga shots mo! parang pro! na-miss ko ang nueva ecija. na-miss ko lahat ‘yan…
anyway, part tlaga ng buhay ‘yang lungkot, sakit at hinagpis. at nand’yan lang naman ang mga ‘yan dahil inire-ready ka for your emotional growth. a few years from now, you’ll look back and you will be grateful kase pinagdaanan mo ‘yan. you will then, probably realize na buti na lang hindi monotonous ang buhay mo, na buti na lang natuto at tumibay ka…isipin mo na lang na parang ‘yung quiz o exam sa school. ‘di ba ayaw natin ng ganun nung nagaaral tayo? pero, ‘yun pala ‘yung assessment ng mga natutunan natin so far. ang result eh either aakyat tayo ng baitang o mananatili tayo sa grade 1 dahil wala tayong natutunan.
need i say more yhen?
try to find hapines kasi napakadami nyan
salamat papa dence…
kaw alam kong laging may hapiness sa puso mo… kaya dapat wag mawawala yan ha…
gusto ko yung patungkol sa emotional growth… cguro nga ganun nga yun…
salamat kuya marvin..
What kung nagsawa ka na? Di palitan.Kaya lang magastos ang mag-divorce.
Hati sa ari-arian tapos sustentuhan mo pa kung wala siyang trabaho.Sigurado hindi na magtatrabaho ang idiniborsyo dahil may pension siya galing sa iyo.
Kaya testing muna para okey.Hehehe!
trail and error po ba iyan? hehe
trial po dapat yun…
late na ba ko? ehehhe. apir!
ang cute cute mo tlga. bat di nyo ko sinama ni otep. hehehe. apir! have anice day.
oo late ka na MB lagi kang nalalate sa bahay ko… ehhe
hala oo nga dapat cnama ka namin ni otep ng makilala ka naman namin… hehe
malapit na. heheh.
ok aabangan ko yan…
il see you soon… 
“pero kailangang tanggapin na ganito talaga ang buhay. na hindi sa lahat ng pagkakataon lagi tayong masaya, na walang problema, at walang bumabagabag sa puso’t isipan.”
gusto ko to. hehe apir!
yupyup…
ganyan talaga ang life…
What if? nga ba.
Bakit nga ba ganoon.
Ganito din talaga ang buhay.
Di natin hawak ang lahat.
Pero ang gaganda ng mga kuha mo.
Lalo na yung bukirin.
Tapos nasa maliit na kubo.
Ang sarap.
salamat po….
iba talaga hangin sa bukid kaya masarap bumalik balik…
kala ko di ko makikita ung picture eh ehhe..wala kasi buti nag refresh ako haha..
wat if nga ba?woot..
im also smiling (bakit?)
kasi nanjan kayo para sakin..ayieee..
wow san ka galing ate astig nung itlog namiss ko tingnan yan sa bukid na nakadikit sa dahon, minsan may makikita ka sa water lily nyan o kahit saan dahon na medjo na sa tubig hehe..
wahehehe… keep smiling lovely, i know u already have the reason to smile na… hehe
itlog ng kuhol yun lovely… hehe
what if….pwedeng tanong in a positive way…kasi pwedeng magbukas ng maraming possibilities…at options to live your life the way you want it..
pwede ring negative…kasi pwede nyang i control ang buhay mo…of taking risks…of deciding otherwise…pwede ka kasing ikahon nito sa mundo na gusto ng iba para sa ‘yo..peer pressure baga..
what if….minsan hawak of ang kasagutan…minsan naman hindi kasi meron pang mas mataas at makapangyarihan na pwedeng magdikta ng ating landasin…
what if….i live the moment and enjoy it while it last…
gusto ko ang mga pics ngayon….kasi it symbolizes freedom and hopre…
salamat yhen!
huhuhu…
mas lalo po atang nadagdagn pa ang katanungan sa isip ko…
pero salamat po…
si yhen nawawala… hmmmm
namiss ako ni papa dence o… hehe
nakakarelate ako as of this moment, true di lahat ng bagay kontrolado natin. teka anong kinalaman ni otep sa problema mo?ex mo?lol
hahaha wlang kinalaman c otep… exfosure lang nya yan… haha
minsan kailangan mong bumitaw para malaman mo kung kaya mo…
ang hirap nyan dhyoy… isa sa pinakamahirap gawin neks to goodbye is to let go…
Di naman dapat kinokontrol ang mga bagay na di natin kontrolado. Haays…
hmmm…. minsan kc kahit di natin kayang kontrolin pinipilit nating kontrolin…
teka lang po. masisiraan na ata ako ng bait.
hehe… wag muna ngayon ax… hehe
alam mo ilang beses ko ng pinilit magbigay ng comment na maayos pero mababaliw na ata ako.
hahaha… cge wag ng ipilit para sure..
ang gaganda ng pix!
salamat po….
hi ate yhen! musta? nakow..hawig to sa recent post ko ah..(nagpromote?) hehe…ganda ng pics…bket nasali si “libre lang mangarap” jan? LOLs..hop hop hop..^,^
hehehe ayos yan… maganda nga yun nagkakarelatetan… hehe
napadaan lang c otep… wag nyo nalang pansinin… hehe
haha, dami talagang what if noh?! well wag nalang natin isipin yun, think positive! hehe
ganda naman ng mga pics! nice shot talaga!
salamat pink diaries…
tama THINK POSITIVE!
nice entry. nice pics.
we do sometimes need to just stand back and let the force of nature, or change, do it’s thing. and trust that in the end, we will be ok.
yup tama po…
BAHALA NA SI LORD…
salamat po…
well, siguro yan ang realities of life. pag tapos na ang isang bagay, we should really learn to accept it.
indeed, all good things come to an end.
ganda ng pics ha..yan nga ang tunay na farm,may tama ka dyan!
…at ang haba ng comment ni lei…asteeggg..malalim na bata yan..hehe
tama… all good things come to an end… di naman kc forever happy…. hahaaay…
oo malalim nga c lei, di ko maarok… yan lang daw ang comment nya na seryoso kaya astig… hehe
nice.. farmtown/farmville… hehehe..paharvest… lol
musta? nakarelate ako sa sinulat mo ate yhen… minsan… gusto nating umayaw.. pero bumabalik balik pa rin tayo.. kahit ung binabalikan natin.. un ang nagbibigay sa atin ng sakit o problema…
ganun din ako… at mga kasama ko.. at halos lahat… sasabihin nilang ayaw na nilang uminom ng alak..pero iinom at iinom pa rin sila… hehehe….
gudluck sa mga what if mo ate yhen… hehehe…
babalik na ang batanggero sa pagsusulat…
wow welkam back vhonne… namis ka nga namin… tagal mong nawala…
dalaw dalaw lang…
ayos..ang ganda ng kuha ng mga larawan.
alam mo, madalas akong mapatanong ng ‘what if’ ngayon eh. haha..senti epek lang din.
salamat kuya eli…
haaay sarap kasi magsentingayon kuya eli… sumasabay ang panahon…
wow nueva ecija!
nakapunta na ako dyan…masarap magbyahe talaga sa countryside…
yep… yun nga lang po puro talaga bukid ang paligid pag nagbbyahe ka… hehe
ano na kaya nangyari sa nueva ecija lalo nasa gapan after the typhoon?
noong isang araw po, nagpunta po kaming quezon para magshoot kasama ang SP ng umagang kay ganda ng abs-cbn, nagkukwento po yung mga farmers dun, talagang nakadapa na ang mga palay sa putik.
kung may maisave man sila unting unti nalang at ibinebenta nalang nila ito ng 6pesos kada kilo na kung sa regular na presyo eh 16 o 17 pesos.
haaay nabanggit nila na mas mabuti ng may maibenta kesa sa wala…
nakakalungkot po talaga…
Hi there. I stumbled on your blog and I liked what I read. What you’ve just said was contradicting but true. May mga bagay nga na way out of our hands. By the way nice pics. I am a fellow blogger here in wordpress. If it’s not too much to ask maybe you wanna visit my blog too and drop a comment. Thanks!
hi thanks for dropping by..
cge il visit urs…