before heading to the GEB last friday, napadpad muna ako sa Science Discovery Center sa SM MOA to attend a conference initiated by the PsciJourn. dahil jan the participants had the chance to enter the center ng libre dahil kapag regular kang papasok dun mga Php350 din yun ha. then i happen to notice ang isang note dun at may katabing equipment. ito yun:
ayan, kung ikaw ang tatanungin ano ang mensaheng isesend mo at kanino?
kinakabahan.
nagdadalawang-isip.
pinagpapawisan (kahit naulan).
natatakot.
napapaisip na paano baka ma-op ako?
at gusto ko ng di sumipot.
ayan ang mga naramdaman ko nung hapon ng biyernes, setyembre 4, bago ko nakumbinsi ang sarili ko na kailangan kong tumuloy sa GEB sa Tivoli Garden.
dahil sa totoo lang PERSTYM ko talagang makipag meet sa mga taong sa mundo ng internet ko lang nakasasalamuha. dati kasi nawiwirduhan ako sa pakikipag eyeball, ang pananaw ko pa dati ang eyeball eh para lang sa mga naghahanap ng pag-ibig. pero sabi nga nila, di mo malalaman ang isang bagay hanggat di mo tinatry.
Since, malamig ang panahon itatake ko ang pagkakataong ito para ishare ang mga maiinit na sulat sa akin ng ilang mahahalagang taong naging parte ng buhay ko.
nakatutuwang basahin at balik-balikan. kung kasalanan ang mag keep ng mga ito kapag may bf /asawa ako cguro magiging guilty ako.
September na… ang bilis ng panahon.
Kapag nag approach na ang September ibig sabihin nun malapit na rin ang pasko…
Parol - taken at SM City Baguio, December 2008
life is sweet but life is sweeter with chocolates…
What makes a girl gorgeous is more than her appearance, size and shape. Her personality is her true source of beauty.
may mga bagay, na itatapon mo na mapakikinabangan pa pala ng iba.
tulad nalang nang batang nadaan ko sa liblib na barangay ng Pagadian City, Zamboanga del Sur. hindi ko napigilang mapalingon sa kanya di dahil agaw pansin ang itsura niya kundi dahil sa bagay na hawak niya.
marami ang pumasok sa isip ko ng makita ko ang sasakyang laruan na tila gawa pa sa isang lagadera (container).
naalala ko ang kabataan ko. naalala ko na minsan sa buhay ko natuto akong matuwa sa mga simpleng bagay lang sa mundo. yung tipong ang silbi mo lang sa buhay ay maglaro. ito ang mga panahaong payapa pa ang isip at walang konsepto ng problema.
