From ups and downs and downs and ups, this is how 2011 passed through in my life. Too many things had happened, good, bad and sometimes just plain, but none of these have I regretted. Because I believe, that God has a purpose and a reason why He allowed things to happen.
What if may nagmamahal sa iyo pero
may mahal kang iba?
What if yung mahal mong iba
ay may mahal rin naman palang iba?
Eh what if kung may mahal ka
pero hindi niya alam na mahal mo siya?
What if hindi niya nga alam na mahal mo siya
pero hindi mo alam mahal ka rin niya?
What if alam mo na mahal ka rin ng taong mahal mo
pero wala kang lakas nang loob na aminin ito?
O what if ang taong mahal mo handang umamin sa iyo
pero hindi mo alam ang isasagot mo?
What if alam mo ang isasagot mo sa taong mahal mo
pero sa umpisa hindi ka sigurado?
What if yung nagmamahal sa iyo ay sigurado na sa iyo
pero ikaw ay nalilito dahil may ibang nagpapakita ng motibo?
What if itong nagpapakita ng motibo sa iyo ay hindi para sa iyo
pero bigla kang nagkagusto?
What if naging kayo nang may motibo sa iyo
pero sa huli narealize mo hindi pala talaga siya ang para sa iyo?
What if gusto mo nang balikan ang nakaraan mo
pero ayaw ka ng bitawan ng kasalukuyan mo?
What if handa ka ng i-let go ng kasalukuyan mo
pero habang tumatagal ay natutunan na rin siyang mahalin ng puso mo?
What if pinili o pinagpilitan mong manatili sa kanya
pero sa huli, ang tanging nasabi nalang niya ay “wala na”?
What if di ba?
Lahat nang ito posibleng naranasan mo, o maaring ilan lamang sa mga sitwasyon na ito. nagmahal ka, nasaktan ka, nagkamali ka… umibig, nasugatan, nadapa…
Pero hanggat may hininga at may tibok ang iyong puso, lumaban ka dahil may pag-asa ka pa ring maging masaya.
(ps. this post was inspired by some of my friends who are now experiencing these ‘things’. you know who you are and i dedicate this to you and to all the people out there who can relate, as well. pls feel free to share your comments or what if experiences too. lovey’all) <3
This words are powerful enough to convince me on my existence here in a “strange” land called Malaysia. Strange because everything is different from the things that I used to do, things that I used to say, and things that I used to be. And it is true enough that if you are not in your comfort zone, chances are, you will really learn a lot, as in a LOT! Continue reading
album cover
“If you obey all the rules, you miss all the fun.”
Katharine Hepburn
From the day we are born until the day we die, we are deluged with a ceaseless array of rules. There are rules to do this and rules not to do that. Rules on how we should act, what we should wear and what we should say. Rules dictating how we must live and what we must do. Rules, rules and more rules; they’re here, there and everywhere.
Try as we might, there seems to be no escaping the endless barrage of rules. There are rules at work and even rules at play; rules at school and rules governing how we behave. Many follow these rules religiously, faithfully toeing the line and doing whatever they’re told. Then there are others who seem almost hell-bent on breaking just about every rule on earth. Truth be told, neither of these approaches are likely to take you very far.
ive been mobile this past few months and i barely have time to update my blog. anyway, here are the places i’ve been and seen in the past 5 months. di ko talaga hinayaang maging dayuhan ako sa sarili kong bayan hehe.
So here it is, a trip from the northern side down to the southern side of the country…
1. Blue Lagoon, Pagudpud, Ilocos Norte – I went to visit this place once again, this time with my officemate/friend together with his brother, sister, and cuz. this was during the holy week but it seems like to tourists like me, its a tourists week hehe.
enjoying the white sand
3 KUTSARANG KANIN ANG NASASAYANG NG BAWAT PILIPINO ARAW-ARAW. KUNG PAHAHALAGAHAN MO LANG, KATUMBAS ITO NG HUMIGIT 9.8 BILYONG PISONG MATITIPID NATIN SA PAG-ANGKAT NG BIGAS, NA KUNG SAAN MAKAPAGPAPAKAIN PA SANA NG HUMIGIT KUMULANG 4 NA BILYONG NAGUGUTOM NA PILIPINO.
ANO, MAGSASAYANG KA PA BA?
sa mahabang panahon, hinayaan kong pagpahingahin ang blog ko. sa kadahilanang di ko rin maintindihan. may mga pagkakataon na gusto ko magsulat pero mas pinipili kong hindi. pero ngayon, napagtanto ko na kailangan ko na uli kumunekta sa cyberworld, dahil kung hindi ngayon kailan pa uli di ba? kasi parang sa tagal ng bakasyon ko, nawala na rin ako sa agos ng panahon. ang masaklap pa, ang dami na palang bago sa mundong ito. pero nakakatuwang isipin na sa pagbabalik ko, parang ako pa ngayon ang baguhan sa mundong ito.
kaya iwelcome niyo naman uli ako… hehe.
gusto ko lang bigyan ng kabuluhan ang ilang mga litrato na kinunan ko nitong mga nakaraang araw.
tsinelas
nakunan ko ang mga pares ng tsinelas na ito nang kami ay nagkaroon ng storytelling at feeding na activity sa mga liblib na paaralan sa leyte. akala ko dati, ang proyekto ng rated k kung saan nagbibigay sila ng tsinelas ay sadyang palabas lamang. pero ng makita ko ang mga pares na ito, nabago bigla ang pananaw ko, na totoo palang marami pa ring mga batang pumapasok na hindi maayos ang sapin sa paa. habang kinukunan ko ang mga pares ng tsinelas na ito, narealize ko na maswerte pa talaga ako dahil hindi ako ang nagmamay-ari ng bakanteng espasyo.
sa buhay, matuto kang magpasalamat sa anumang kabutihang tinatamo, dahil di lahat ay katulad nang kinalalagyan mo.
matuto kang magpasalamat, dahil di kabilang ang tsinelas mo sa litrato.
at magpasalamat ka dahil mas pinagpala ka pa sa mga batang nagmamay ari ng mga tsinelas na ito.
sa buhay maraming dahilan para magpasalamat. kaya huwag nating sayangin ang bawat pagkakataon na pahalagahan at pasalamatan ang poong maykapal sa buhay na ating kinalalagyan.
